emblem

Blog

Ik zit namens Water Natuurlijk in het Algemeen Bestuur van Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden. Op deze pagina bericht ik (on)regelmatig over mijn belevenissen als bestuurslid.


De risico’s van zwemmen in de Kromme Rijn

In t’ Groentje, de Bunnikse lokale pers, is de afgelopen tijd geschreven over de risico’s van het zwemmen in de Kromme Rijn omdat er zwemmers de ziekte van Weil gekregen hadden, mogelijk als gevolg van zwemmen in de Kromme Rijn. Ook het AD/Utrechts Nieuwsblad besteedde er aandacht aan.

Als inwoner van Bunnik, als zwemliefhebber en als Algemeen Bestuurslid van het Waterschap wil ik het ontstane beeld graag iets nuanceren.

Zwemmen in de Kromme Rijn is een risico, dat klopt. Er wordt niet gecontroleerd of het water geschikt is om in te zwemmen. Iedereen moet dus voor zichzelf de afweging maken of hij/zij de voordelen vindt opwegen tegen de nadelen. Maar laten we het wel in perspectief zien. Autorijden brengt ook risico’s met zich mee en die zijn waarschijnlijk groter. Van wandelen langs de Kromme Rijn kun je een tekenbeet oplopen met het risico op de ziekte van Lyme.

Ik persoonlijk vindt de lol van het zwemmen in de Kromme Rijn opwegen tegen de risico’s. De waterkwaliteit in de Kromme Rijn is de afgelopen jaren enorm verbeterd. Ik ga er met mijn kinderen gerust nog heen om te zwemmen. Ik weet nu wat de symptomen van de ziekte van Weil zijn en ben daar alert op. Dat dan weer wel. Maar mijn afweging hoeft niet de uwe te zijn.

De Kromme Rijn bij Bunnik

Een columnist van ‘t Groentje schreef bovendien dat hij er ziek van wordt dat het hoogheemraadschap de Kromme Rijn niet op de ziekte van Weil controleert, terwijl zijn kinderen er wel in zwemmen. Ik lees in zijn column een verontwaardiging dat het hoogheemraadschap zijn verantwoordelijkheid niet neemt. Ik stoor mij aan het wegschuiven van de eigen verantwoordelijkheid naar die van de overheid. Het hoogheemraadschap en de provincie zeggen heel duidelijk dat zwemmen in de Kromme Rijn op eigen risico is. En als we met zijn allen vinden dat het hoogheemraadschap de kwaliteit toch moet controleren, dan moeten we ons realiseren dat dat een extra taak is die ook extra geld kost. En dat betekent hogere waterschapsbelastingen. Zijn we ook bereid die te betalen?


Het ontroerende verhaal van één van mijn kiezers

Afgelopen donderdag ben ik geïnstalleerd  als lid van het Algemeen Bestuur van Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden.

Ik moest  kiezen tussen de eed “zo waarlijk helpe mij God almachtig” of de gelofte “dat verklaar en beloof ik”. Over die keuze schreef ik op knaagvoer.nl een blog met de titel: Zo waarlijk helpe mij God almachtig. Uiteindelijk is het de gelofte geworden.

In de tussentijd was mij, door een vrijwilliger van vluchtelingenwerk, een bijzonder verhaal verteld. Ik kreeg van de dijkgraaf toestemming om dat verhaal tijdens de installatievergadering te vertellen. Dit is wat ik daar gezegd heb:
Lees verder »»


Steeds meer diversiteit in het waterschapsbestuur

Afgelopen woensdagavond (11 maart 2015) was op Nieuwsuur een item over het nut van het waterschapsbestuur. Theo Dersjant, een onderzoeksjournalist die een jaar lang bij waterschap Rivierenland heeft meegelopen en daar het boek Oud bestuur over schreef, heeft daar een uitgesproken kritische mening over. De redactie van Nieuwsuur koos helaas niet voor hoor en wederhoor, maar versterkte het betoog van Dersjant door iemand die al 43 jaar een geborgde zetel bezet aan het woord te laten. De berichtgeving is eenzijdig en tendentieus en wij zetten daar graag een ander perspectief tegenover.
Lees verder »»


Waterschapsverkiezingen

Kandidaat voor de waterschapsverkiezingen

Op 18 maart 2015 zijn er waterschapsverkiezingen. Ik ben kandidaat namens Water Natuurlijk voor de verkiezingen van Hoogheemraadschap De Stichtse Rijnlanden. Water Natuurlijk heeft de afgelopen jaren laten zien dat de basistaken van het waterschap goed te combineren zijn met recreatie, natuur en landschap, cultuurhistorie, een duurzame aanpak én betaalbaar waterbeheer.
Lees verder »»